· اعجاز عددي قرآن و امامان(ع)
بعد از توضيحي که دربارة اعجاز عددي و اهميت آن داده شده در اينجا لازم است مقايسهاي ميان اعجاز عددي قرآن کريم و اهل بيت(ع) انجام داده و کيفيت بروز اعجاز عددي در اهل بيت(ع) را يادآوري کنيم. از جمله اين موارد اعجاز عبارتند از:
1. اگر حروف مقطّعه قرآن کريم را که در آغاز برخي از سور آن مانند «الم، کهيعص، الر،...» آمده است، جمع و حروف تکراري را حذف کنيم، جملهاي کامل و معنيدار به دست ميآيد که عبارت است از : «صراط عليٍّ حقٌّ نمسکه؛ راه اميرالمؤمنين ـ علي(ع) طريق حق است که ما به آن تمسک ميجوييم».
يا: «عليٌ صراط حقٍّ نمسکه؛ علي(ع) راه حق است که به آن تمسک ميجوييم».
2. کلمة «کساء» و مشتقّات آن 5 بار [در قرآن کريم] آمده است، به تعداد اصحاب کسا که عبارتند از: حضرات «محمد(ص)، علي(ع)، فاطمه(س)، حسن(ع) و حسين(ع)». براي آگاهي بيشتر در اين باره به حديث شريف کسا رجوع کنيد.5
3. کلمات «امام»، «خليفه»، «وصية»، «عصمت»، «آل» و مشتقات آنها 12 بار به تعداد امامان دوازدهگانه اهلبيت(ع) به کار رفته است.
4. کلمه «شيعه» و مشتقات آن 12 بار، نشان دهندة حقانيت مذهب تشيع در پيروي از امام «عليبن ابيطالب»(ع) که تعداد حروف اسم شريفش 12 است، ميباشد. همچنين است القاب آن بزرگوار مانند: «اميرالمؤمنين»، «العرو＼الوثقي»، «الصّديق الأکبر» و «يتلوه شاهد منه» که هر يک از آنها از 12 حرف ترکيب يافته است. و اين عدد 12 بر کلمة توحيد: «لاالهالاالله»، کلمة نبوت: «محمّدٌ رسولالله» و کلمة ولايت «علي خليفة محمد» منطبق است.
پس مانند آنچه که دربارة قرآن کريم ديديم، اعجاز عددي در مورد عترت پاک رسول خدا(ص) نيز بارز است. اگر در اسامي اصحاب کساء ـ يعني حضرات محمد(ص)، علي(ع)، فاطمه(س)، حسن(ع) و حسين(ع) ـ دقت کنيم درمييابيم که از 19 حرف ترکيب يافته است که مطابق تعداد حروف آية بسمله «بسمالله الرحمن الرحيم» ـ خلاصه قرآن کريم ـ ميباشد.
از امام علي(ع) نقل شده است که فرمودند:
«همة علوم در کتابهاي آسماني چهارگانه مندرج و علوم آنها در قرآن است. علوم قرآن در فاتحه الکتاب، علوم فاتحه در «بسماللهالرحمنالرحيم» و علوم بسمله در باي بسمالله است و من نقطة زير باء هستم».6
به عبارت ديگر همچنانکه علوم در قرآن کريم و در بسمله جمع شده، در امام علي(ع) نيز گرد آمده است.
ابن مسعود ميگويد:
همانا قرآن بر هفت حرف نازل شده، که هر حرفي از آن داراي ظاهر و باطني است و حقاً، ظاهر و باطن آن نزد عليبن ابيطالب ميباشد.
و اين تطابق موجود بين حروف بسمله و عترت پيامبر(ص) بر وجود تعادل و تساوي در تمسک به آن دو دلالت ميکند. پس همچنانکه فرد مؤمن به وسيلة بسمله خود را از شرّ اجنّه و شياطين و هر چيز ناپسندي محافظت مينمايد، به همين ترتيب خود را به واسطة تمسک به اسامي مبارک اصحاب کسا مصونيت ميبخشد.
اين مطلب را روايات ما تأييد و بيان ميکند که خداي تعالي به هر پيامبري نامهاي معصومين پنجگانه را آموخت تا در دشواريها و خطرات به ايشان متوسل شوند؛ مانند: نوح نبي(ع) که درون کشتي لوحي قرار داد. که بر روي آن کف دستي با پنج انگشت آن کشيده شده و بر هر انگشت نامهاي اصحاب کسا(ع) يعني: محمّد، ايليا، فاطمه، شبّر و شبير ـ نقش بسته و در وسط دست اين جمله نوشته بود:
«اي خدا و اي ياور من؛ به واسطة لطف و رحمت خويش و به [حقّ] اين نفوس مقدس دستم را بگير. اينان همگي بزرگان و گرامياني هستند که تو به خاطر ايشان عالم را آفريدهاي. خداوندا، به برکت اسامي اينان مرا ياري نما، و تو يکتاي توانا بر هدايت من به سوي حق و حقيقتي».
و در بيان اهميت عدد 19 آنکه بعضي از امامان(ع) در امور خود آن را به کار ميگرفتهاند. از امام علي(ع) روايت شده که آن حضرت(ع) درجنگها به همراه خود نقشی را حمل ميکردند که در محيط دايرة آن حروف بسمله در 19 خانه و به ازاي هر خانه نامي از نامهاي نيکوي خداوند قرار داده شده بود که با آن حروف آغاز ميشد. و آن حضرت اين را در خط مقدم سپاه حمل مينمودند و به وسيلة آن به خداوند توسل ميجستند تا بر دشمنان غلبه يابند.
همچنين روايت شده، آن هنگام که عطش بر امام حسين(ع) و اصحابش غلبه يافت، آن حضرت(ع)، نيزهاي برگرفت و پشت خيمهها 19 خط به سمت قبله کشيد و آن را حفر نمود، در اثر آن چشمه آبي جوشيد که از آن نوشيدند و سپس از بين رفت و اثري از آن باقي نماند. در اينجا ميپرسيم؛ چرا آن حضرت(ع) فقط 19 خط کشيدند و نکتة قابل توجه آنکه تعداد این خطها براي مورخ داراي اهميت بوده که آن را نقل کرده است.
6. در روايتي آمده است که امام کاظم(ع) به راهبي فرمودند: «خداوند، چند اسم دارد که اگر به وسيلة آنها خوانده شود، ردّ نميشود؟»
آن راهب عرضه داشت: اسامي خدا زياد است امّا آنچه که به طور حتم سائلش را ردّ نميکند، هفت تاست.
امام کاظم(ع) فرمودند: «هر تعداد از آنها را که میدانی برايم بازگو».
راهب پاسخ داد: به خدا سوگند، هيچ يک از آنها را نميدانم...
محدث قمي ميگويد:
«مقصود از اسماء هفتگانه، همة معصومين(ع) هستند. زيرا نامهاي گرامي ايشان از آن فراتر نيست و آن عبارت است از: «محمد، علي، فاطمه، حسن، حسين، جعفر و موسي» عليهمالسلام. و بنابراين تأويل «السبعالمثاني» در اين آية شريفه مشخص ميشود:
«و لقد آتينٰک سبعاً من المثاني و القرآن العظيم؛7 و به راستي به تو [پيامبر] سبعالمثاني و قرآن بزرگ را عطا کرديم».
عدد هفت داراي اسرار عظيمي است که در آسمانها و زمينهاي هفتگانه، تعداد روزهاي هفته، تعداد طواف دور کعبه و تعداد نامهاي امامان(ع) ظهور يافته است»8. 9
|
6. مصابيح الأنوار، ج 1، ص 435.
7. سورة حجر (15)، آية 87.
8. منتهيالآمال، ج 2، ص 307.
9. براي آگاهي بيشتر در اين موضوع به کتاب «الکشوف في الإعجاز القرآني و علم الحروف»، اثر شيخ رضوان فقيه رجوع کنيد. |
|
+| نوشته شده توسط
آق محسن در سه شنبه 18 فروردین1388
|
